HOME WIE GESCHIEDENIS DOCTOR HUMORIS CAUSA IN MEMORIAM AGENDA FOTOBOEK
TOTETREKKERTJES OVERZICHT TTG LEDEN TTG op FACEBOOK TOTETREKKERSLIED CONTACT


    MARIA VANDE VOORDE
GILBERT HILDERSON FERNAND VONCK CAMILLE CORTVRIENDT
JAAK VAN BUSSEL POL VANDINGENEN JO RÖPKE
GEORGES POUPAERT GUIDO DEPRAETERE FERNAND VANDE VOORDE

 

MARIA VANDE VOORDE

Dag Maria,

Alhoewel we je al een tijdje niet meer zagen op onze vieringen, gingen we ervan uit dat alles ok was, maar dat je het iets kalmer aan moest doen. Je mag dus nooit ergens van uit gaan, zoals ook nu. We hadden totaal niet verwacht dat je zo snel van ons afscheid zou nemen. De brief viel in de bus en een grote madame was niet meer. We waren verbijsterd, vooral omdat we je altijd als de sterke persoonlijkheid hadden gekend die graag de touwtjes zelf in handen hield, vooral als het om jou Totetrekkertjes ging.

Jij was hun meter sinds 1994 en deed dit met een ongekende gedrevenheid en passie en je mobiliseerde je ganse familie om mee te helpen en alles te doen slagen. Annemie, Jan, Roos, Patrick, Tine, zelfs je kleindochter Lies werd voor de kar gespannen als het nodig was, waarvoor aan allen onze oprechte dank.

Prijzen ophalen, sponsors zoeken, reclames voor het boekje ronselen, … niets was je te veel en iedereen kende je als Maria Vande Voorde, die samen met Fernand, je echtgenoot, aan de wieg stond van de Totetrekkersgarde in 1961.

Het kon er al eens luid aan toe gaan, maar het was steeds met de beste bedoelingen want het moest perfect zijn, voor minder deed je het niet. Menigmaal zal je nog genoemd worden als we jou in onze herinneringen weer zullen aanhalen rond een of ander item, en we zullen je aanwezigheid missen maar je in ons hart blijven koesteren.

We betuigen de ganse familie onze oprechte deelneming en hopen dat ze troost bij elkaar kunnen vinden. Laat het alvast een troost zijn dat Maria genoten heeft van het leven en van de leuke uitstappen die ze in het verleden maakte met familie of vrienden.



 

GILBERT HILDERSON

Bij de start van het vorige carnavaljaar werden onze esbattementen nog vereeuwigd door Gilbert Hilderson, sedert vele jaren de vertrouwde fotograaf van de Totetrekkersgarde.
Ten gevolge van een valpartij eerder dat najaar was hij toen niet “erg in vorm”. Begin december bleek zijn conditie niet verbeterd en had hij uiteindelijk een afspraak in het AZ in zijn agenda ingeschreven. Helaas kreeg hij slecht nieuws te verwerken en op 19 augustus ll. is hij aan de gevolgen van die grote boosdoener met K overleden.

Zijn leven was rijk omdat hij zoveel van zichzelf kon geven, omdat hij de kunst van het delen verstond. Zijn leven was warm omdat hij hartelijkheid uitstraalde.
Hoewel op pensioen bleef hij tot oktober 2012 tennissen met zijn vroeger collega’s in “de Brugeoise” en de Vlaamse hartpatiënten vereniging kon op hem bouwen… Officieel was hij hier penningmeester maar ook de samenstelling van het trimestriële tijdschrift en de organisatie van een cultuurreis in het voorjaar en de jaarlijkse zonvakantie in september waren bij hem in goede handen.

Ook de Totetrekkersgarde kon reeds jarenlang beroep op hem doen en dank zij hem groeiden de carnavalagenda’s uit tot heuse fotoalbums.
Hij die ons zoveel souvenirs bezorgde leeft nu voort in onze herinnering. Wij zullen hem niet vergeten en wensen zijn vrouw Katrien, sterkte bij het verwerken van dit verlies.


 

FERNAND VONCK

Wanneer gij huiswaarts keert,
nadat de laatste grafrede is geklonken.

Het rouwmaal is geconsumeerd,
en 't laatste glas is uitgeschonken.

Bedenk dan, als hij huiswaarts keert,
uw vriendschap heb ik gewaardeerd.

En graag had ik met U, nog samen
dat allerlaatste glas gedronken.
(Wim De Cock)

 


 

CAMILLE CORTVRIENDT

Ik was bij jou toen je afscheid nam van het leven, en je afscheid was zoals je de laatste maanden van het leven hebt genoten: rustig, zonder poespas.

De laatste maanden heb je gekoesterd in het appartementje in Assebroek waar je gelukkig was.

Toch hebben we de afgelopen dagen al geglimlacht als we terugdachten aan de vele mooie momenten die we samen hebben doorgebracht.

Ondanks  de grote tegenslag bij het overlijden in september 1979 van mama Thérèse zijn we er toch in geslaagd nog vele prachtige momenten samen te beleven.  De innerlijke rust die je uiteindelijk kon bereiken werd niet in het minst mogelijk gemaakt door Brigitte en Robert.
Daarvoor ook van ons – Mary en Johan – een oprechte dank.

Glimlachen hebben we de afgelopen dagen gedaan toen we terugdachten aan:

  • de vele uitstapjes, samen met de totetrekkersgarde in Oostenrijk: grüss Gott, grüss Cortvriendt, de accordeon en de kaars- en haarverlichting in de schaapshütte, de wandelingen te voet en met de paardeslee….
  • De verjaardagssamenkomsten met alle vrienden bij Annie, in de Ardennen en in de Tuf-Tuf
  • Je verhalen van nog vroeger: de huwelijksreis in Antwerpen, je vest (die je net voordien van Mary had gekregen) voor het muziekgezelschap uit Rusland, de samenkomsten met de vrienden van de Vlaamse OntspanningsKlub enz….enz….

Maar je was er ook voor mij, voor ons in moeilijke momenten, bv toen we het met allen zo moeilijk hadden met het verwerken van het ongeval van Pol of wanneer we een beslissing moesten nemen en we goeie raad nodig hadden.

Het worden stille zondagvoormiddagen, want de was moet niet meer worden teruggebracht en de wekelijkse babbel zal er niet meer zijn.
Toch zal ik je nog veel vertellen en zal ik nog veel raad vragen…in stilte.
Vaarwel Papa Camille

Mary & Johan


 

JAAK VAN BUSSEL

Meer info volgt...


 

POL VANDINGENEN

Pol Van Dingenen
Scribent Totetrekkersgarde

Pol Van Dingenen overleden op 17 juli 2007
De dag van het ongeval: Vrijdag 13 juli… er kan moeilijk een datum gevonden worden met meer symboliek.
En dan was er de stilte … er kan moeilijk een uitdrukking worden gevonden met meer symboliek.
Het heeft ons allemaal pijn gedaan, zeer veel pijn.
De wijze waarop wij ons Pol zullen herinneren is gemakkelijk en toch ook moeilijk onder woorden te brengen.
Wanneer Pol in de nabijheid was dan hoorde je dat. Hij formuleerde vraag en antwoord tegelijk. Hij beschreef op onnavolgbare manier ludieke gebeurtenissen, hij gaf commentaar op het verleden, op het heden en ja zelfs op de toekomst. Hij heeft ons ontelbare momenten van plezier en van warmte bezorgd, op zijn manier.
Iedereen voelt en hoort zijn afwezigheid.
Het zal nog wel zijn tijd duren voordat alles verwerkt is; ondertussen zoeken wij troost in de zeer veel mooi herinneringen.
Pol … tot binnenkort.

Je voorzitter,
Je schoonbroer,
Je vriend.
Johan Cortvriendt


Namens de Totetrekkersgarde
De eerste Brugse Carnavalvereniging
Johan Cortvriendt


 

JO RÖPCKE

Jo Röpke
Doctor Humoris Causa TTG

Geboren te Gent op 4 oktober 1928 en overleden te Cannes op 24 mei 2007.
Hij leerde zijn volk film kijken.
Dat Jo Röpcke uitgerekend tijdens het hoogfeest van de film afscheid van het leven nam, geeft aan zijn verscheiden réel een bijna mythisch karakter…


Namens de Totetrekkersgarde
De eerste Brugse Carnavalvereniging
Danny Couckuyt

 


 

GEORGES POUPAERT

Georges Poupaert
Medestichter Totetrekkersgarde
Geboren te Brugge op 22 maart 1930, heeft deze beroepsjournalist van het Brugs Handelsblad ons verlaten op 26 oktober 2006.
Hij was de eerste scribent van de Totetrekkersgarde en schreef de tekst van ons Totetrekkerslied.
Zo blijft hij voor altijd verbonden met onze vereniging.


Namens de Totetrekkersgarde
De eerste Brugse Carnavalvereniging
Danny Couckuyt

 

 


 

 

GUIDO DEPRAETERE

Op 18 januari 2003 trad Guido toe tot de Doctores Humoris Causa van de Totetrekkersgarde. In deze galerij met Eminente persoonlijkheden uit de wereld van "humor" mocht hij niet ontbreken.
Bij de jubileumviering van 17 januari 2004, de 4x11, was hij uiteraard present; om het goede doel te steunen.
Als je de krantenartikels van augustus 2006 leest, valt het op dat de meeste mensen uit de televisiewereld spreken over Guido als, een mentor, een steun, een vriend, een warm hart en een levensgenieter.
Laat ons hem zo in gedachten houden.

Names de Totetrekkersgarde,
de eerste Brugse carnavalvereniging
Danny Couckuyt

 


 

FERNAND VANDE VOORDE

Achtbare familie en vrienden van Fernand
Maria, Meter Maria, Maraine,

Ook de leden en hun familie van de eerste brugse Carnavalvereniging, de Totetrekkersgarde bieden u hun welgemeende gevoelens van diep menselijk medeleven aan.
Het is ook nu weer moeilijk afscheid te nemen. Het is uiteraard vooral moeilijk voor u, maar het is ook moeilijk voor de medebestuursleden van onze vereniging.
Onze vereniging werd opgericht in het seizoen 1960-1961. Alhoewel Fernand niet wordt genoemd bij de oprichters, vinden wij hem in onze geschiedenis wel reeds terug als eerste ceremoniemeester op de allereerste openingszitting op 11.11.1961.
Fernand zal zeker verder leven bij het nalezen van de talloze anekdotes en als vader van wellicht de meest productieve carnavalfamilie uit het Brugse… waarschijnlijk is er geen familie te vinden die zoveel prinsen en prinsessen telt als in de familie van Fernand… bovendien is Maria meter geworden van onze vereniging.
Wij weten allemaal dat Fernand een liefhebber was van het woord, hij was een verwoed lezer. Daarom durven wij afscheid te nemen met een tekst (een beetje verpersoonlijkt) van woordkunstenaar, wijlen Toon Hermans: we zijn voortdurend bezig met onszelf af te leiden van de dood; als iemand sterft staan we er vaak bij alsof zoiets nog nooit gebeurd is; wat zich in de wonderlijke geboorte van een kind verbergt, verbergt zich ook in het heengaan; de dood versterkt juist de hoop op een uitzicht; toen Fernand wegging hadden we allemaal het gevoel; hij gaat op reis en het gaat goed met hem: wij denken dat hij het goed heeft, wij echter moeten nog van alles doen en door alles heen; hij is nu in een omgeving waar het niet langer om resultaten gaat; het gaat nergens om … daar.


Vaarwel Fernand
Names de Totetrekkersgarde,
de eerste Brugse carnavalvereniging
Johan Cortvriendt, voorzitter